Feeds:
Posts
Comments

Archive for October, 2009

1997. I had heard & read about X1/9 turbos and as my friend Panayotis Mavidis was the best in transforming humble Lancia Deltas into Deltonas,  I  gave him the green light to execute this new project.X19 turbo 1.4  (1998 )

The result was as expected, meeting his high standards, BUT… This was a conservatively revving engine, while my gearing was selected to take full advantage of the 7500+ rpm naturally aspirated powerplant. And gone was the fixing sound of the 4 throttle barrels – instead there was a stupid whooshh-tchouf !

I still try to understand how on earth I missed the point. This would have been an interesting conversion for a stock X1/9 , but in my case, having such a top-notch engine/gearbox combination, this was a huge degrading.

I only kept my car like this for a few months and then returned to the Weber singing configuration. I  have the Uno Turbo engine in my garage and from time to time I think about an ideal transplant for it…

Είχα ακούσει και διαβάσει γιά Χ1/9 τούρμπο και καθώς ο φίλος μου ο Παναγιώτης Μαβίδης, ήταν ο καλύτερος στο να μετατρέπει ταπεινές Λάντσια Δέλτα σε Ντελτόνες, το 1998 του έδωσα το πράσινο φώς να προχωρήσει  στη μετατροπή του Χ1/9 τούρμπο 1.4.
Το αποτέλεσμα ήταν όπως το περίμενα, ανταποκρινόμενο στις ψηλές προδιαγραφές του Μαβιδάκου,
αλλά..
. Αυτή ήταν μιά σχετικά χαμηλόστροφη μηχανή, ενώ η κλιμάκωση του κιβωτίου μου, είχε επιλεγεί έτσι ώστε να αξιοποιεί πλήρως τις πάνω απο 7500 στροφές του ατμοσφαιρικού κινητήρα. Σα να μήν έφτανε αυτό, ο υπέροχος ήχος απο τους 4 λαιμούς των καρμπυρατέρ  είχε αντικατασταθεί απο ένα χαζοσφύριγμα με τσούφφφ στο τέλος !
Ακόμα προσπαθώ να καταλάβω πώς αποπροσανατολίστηκα τόσο. Αυτή θα ήταν μιά ενδιαφέρουσα μετατροπή γιά ένα απλό Χ1/9, αλλά στη δική μου περίπτωση, έχοντας έναν κορυφαίο συνδυασμό μοτέρ/κιβωτίου, αντι γιά βελτίωση, κάναμε υποβάθμιση.
Μετά από λίγους μήνες, ξαναφορέσαμε τον ατμοσφαιρικό κινητήρα με το τραγούδι των Βέμπερ. Το μοτέρ του Ούνο τούρμπο, βρίσκεται σε μιά γωνιά του γκαράζ μου και κατά καιρούς μου μπαίνουν ιδέες γιά μιάν άλλη ιδανικότερη τοποθέτηση…

Read Full Post »

The summer of 1963  I first saw a Wall-of-Death motorcycle performance at the main square of Lavrio. It was scary fascinating. Crazy guys riding round & round the walls of a wooden barrel, doing tricks inches away from the barrel lip and the faces of the spectators…Wow! Superhero stuff of Spiderman class. I’ve got to ride a bike.                                                                                                                                                                                            

THE WALL OF DEATH– documentery by BenedictCampbell  

THE WALL OF DEATH – photo documentery by Alexandros Vrettakos                                                                                                                                                                                                  Being too young back then, I had to wait till the age of 16 to legally drive a 2wheeled  engine. While in Thessaloniki in 1970, on my way to school I was passing in front of a house were 2 shiny Ducati scramblers were almost daily parked. The yellow one was my favorite.

Ducati scrambler yellowjpg

Back in Athens , approaching the legal age,  I started checking out what 50 cc bikes were around.  The one that caught my eye was a Moto Guzzi Dingo Cross, which although not of top class technical specs, it definitely had a killer look.Dingo-cross.yellowjpg

Moto Guzzi dingo brochure

So I took a brochure and put it under my pillow dreaming of it.  The morning of my birthday I rolled out of the shop riding it;  it was SLOW. I went to my mechanic mastro-Yanni Halvatzidakis and asked him to study the upgrading of the Dingo without crossing the legal borders of the 50cc category.  Within a week he was ready.

He proposed to fit a Sachs 50 5 speed engine with a piston assembly that would give 80cc, a totally concealed solution as both 50 & 80cc versions had the same cylinder head. I ordered from Italy a Dellorto carb with a trumpet – I think it was my good friend Nicola Crea, now a professor & reputable car designer, who bought it for me – and the extra performance was secured. There was a small problem squeezing the large cylinder head to the frame opening, but mastro-Yanni carved & filed the cooling fins like a real artist. The result was great. A small category legal rocket with a convincing intake sound from the shiny trumpet!

In order to assure an equally impressive appearance for the rider, I bought a Lewis Leathers yellow leather perfecto jacket for the dry days and aBelstaff XL500 long weatherproof  one for heavy weather, topped with a top class & unavailable in the Greek market Bell Star full face orange helmet.

Καλοκαίρι του 1963 είδα γιά πρώτη  φορά τον Γύρο Του Θανάτου στην κεντρική πλατεία του Λαυρίου. Ήταν τρομακτικά συναρπαστικό. Τρελλοί τύποι έτρεχαν με τις μοτοσυκλέτες τους περιστροφικά πάνω στα κάθετα τοιχώματα ενός μεγάλου ξύλινου βαρελιού, κάνοντας κόλπα λίγα μόλις εκατοστά απο τα χείλη του βαρελιού και τα πρόσωπα των θεατών…Και γα-ώ τα θεάματα! Έ, αποφάσισα πως έπρεπε να καβαλήσω μηχανή!
Επειδή ήμουν πολύ μικρός , έπρεπε να περιμένω να κλείσω τα 16 για να οδηγώ νόμιμα μηχανάκι. Στη Θεσσαλονίκη του’70, περπατώντας για το σχολείο, περνούσα μπροστά από ένα σπίτι όπου σχεδόν καθημερινά ήταν παρκαρισμένες απ’έξω 2 γυαλιστερές Ντουκάτι Σκράμπλερς. Η κίτρινη ήταν η αγαπημένη μου.
Πίσω στην Αθήνα και πλησιάζοντας τη νόμιμη ηλικία, άρχισα να ψάχνω το ιδανικό μηχανάκι. Αυτό που μου χτύπησε στο μάτι, ήταν το Μότο Γκούτσι Ντίνγκο Κρός, που παρ’όλο που δεν ήταν κορυφαίο τεχνολογικά, είχε μια εμφάνιση που σκότωνε! Πήρα το προσπέκτους του, το έβαλα κάτω απο το μαξιλάρι μου και το ονειρευόμουν.

Το πρωί των γενεθλείων μου έφυγα από την ανιπροσωπεία (3ης Σεπτεμβρίου) καβάλα στο κίτρινο όνειρο – καημένοι μου γονείς, τί καρδιοχτύπια σας περίμεναν…
Ήταν ΑΡΓΟ. Ζούνταπ,Ζάκς,Φλορέτες μου έριχναν στ’αυτιά, ακόμα και 4χρονα Χόντα δυσκολευόμουν να τα περάσω. Κατέληξα στον μηχανικό μου τον μαστρο Γιάννη Χαλβατζιδάκη και του ζήτησα να μελετήσει τις δυνατότητες βελτίωσης, χωρίς να παραβαίνω εμφανώς το νόμο για τα 50 κυβικά. Σε μία εβδομάδα είχε την απάντηση.

Πρότεινε να τοποθετήσει ένα κομπλέ 5τάχυτο 50άρι μοτέρ Ζακς αλλά με 80άρι εμβολοχιτώνιο, μιά τέλεια καμουφλαρισμένη λύση αφού 50 και 80 κυβικά είχαν το ίδιο ακριβώς καπάκι εξωτερικά. Παράγγειλα  και ένα σωστό καρμπυρατέρ Ντελ’όρτο με χοάνη στον Ιταλό φίλο μου Νικόλα Κρέα (τώρα καθηγητή και φτασμένο σχεδιαστή αυτοκινήτων) και οι έξτρα επιδόσεις εξασφαλίστηκαν. Υπήρχε ένα μικρό πρόβλημα να στριμωχτεί το καπάκι στο άνοιγμα του σκελετού, αλλά ο μαστρο Γιάννης το έλυσε σαν πραγματικός καλλιτέχνης τροχίζοντας και λιμάροντας τις ψύκτρες. Το αποτέλεσμα ήταν  εξαιρετικό. Ένας νόμιμος πύραυλος της μικρής κατηγορίας με ανάλογο ήχο από την γιαλιστερή χοάνη εισαγωγής.
Προκειμένου να εξασφαλίσω εξ’ίσου εντυπωσιακή εμφάνιση και για τον αναβάτη, αγόρασα ένα αδιάβροχο Μπέλσταφ για τον παλιόκαιρο και ένα κίτρινο δερμάτινο σακάκι Λούις Λέδερς για τις εξόδους, καθώς και ένα κορυφαίο πορτοκαλί Μπέλ Στάρ φούλ-φέις κράνος, ανύπαρκτο στην Ελληνική αγορά
.

Guzzi Dingo Cross 1971modified

Guzzi Dingo Cross 1971modified front

Guzzi Dingo Cross 1971modified rear

Dellorto with trumpet

Belstaff trialmaster '70's

DS Guzzi Dingo Cross Sachs80cc-5speedΔείτε το ντοκυμαντέρ του Benedict Campbell,το φωτογραφικό οδοιπορικό του Αλέξανδρου Βρεττάκου και τη φωτοϊστορία του Βασίλη Μακρή.

Read Full Post »

Jenna de Rosnay. It wasn’t her that made me a winsurfer – I saw pictures of her one or two years later – but definitely her impact to the sport has been great. Not just a decorative beach beauty, but a world champion windsurfing Babe. If you Google you may watch a video where you cannot decide what to admire more, her topless figure or her cool gybing technic !jenna de rosnay - photo No241- October 1987

Jenna Tiga jpg

speed windsurfing jenna de rosnay

jenna de Rosnay l'istoire

Read Full Post »

In order to have a gearbox equally good to the extensively tuned engine,  I got from Alquati  a close ratio – Bacci made 5 speed conversion kit with the following ratios:

1st 15×43 ,  2nd 19×37,  3rd 23×32,  4th 47×49,  5th 53×54  with 11×53 differential –  40% limited slip5th kit BACCI-Alquati

Unfortunately 2 years ago the 2nd gear was diagnosed broken, so not knowing at that moment that Bacci was alive and kicking,  producing not only modern sequential 6 speed gearboxes but also the well known items for classic sports cars, Dionissis Vourtsis suggested to convert & fit a 5 speed Ritmo 60 unit to my X1/9, which he managed swiftly with great results, using also my limited slip differential. The car run quietly & economically but lacking some punch,  as the Ritmo stuff was cappable of 225+ km/h , something I could not achieve.Vourtsis Ritmo-x19 gearbox conversion

I researched, found out Bacci could provide although not cheap- the needed close ratio spares and mid summer 2009 the repaired Alquati – Bacci gearbox was reinstalled.

Για να έχω ένα κιβώτιο ταχυτήτων του ίδιου επιπέδου με το φτιαγμένο μου μοτέρ, πήρα από τον Αλκουάτι ένα σετ κοντών σχέσεων κατασκευής Μπάτσι που μοντάρισε ο Μαβίδης στο σασμάν με το κιτ της 5ης ταχύτητας και με διαφορικό 40% μπλοκέ-επίσης Μπάτσι,

Οι σχέσεις πιο πάνω δεν χρειάζονται μετάφραση.

Δυστυχώς τα 2007 το γρανάζι της 2ας παρουσίασε πρόβλημα και μη γνωρίζοντας πως ο Μπάτσι όχι μόνο συνεχίζει να λειτουργεί, αλλά παράγει από σύγχρονα 6τάχυτα κιβώτια μέχρι και πλήρη γκάμα ανταλλακτικών για ιστορικά αυτοκίνητα, δέχτηκα την ενδιαφέρουσα πρόταση του Διονύση (Βούρτση) να μετατρέψει και να μοντάρει ένα καλό 5άρι κιβώτιο από Ρίτμο 60. Σύντομα το προσάρμοσε αριστοτεχνικά προσθέτοντας βέβαια και το μπλοκέ μου. Το αμάξι ρολάριζε πολύ πιο αθόρυβα και οικονομικά, αλλά είχε χάσει λίγο από το νεύρο του, μιάς και οι σχέσεις του Ρίτμο έδιναν μια θεωρητική τελική πάνω από 225 χιλιόμετρα, κάτι που δεν μπορούσα να εκμεταλλευτώ. Έψαξα λοιπόν και βρήκα στον Μπάτσι τα ανταλλακτικά που χρειαζόμουν – όχι φθηνά πρέπει να ομολογήσω, και έτσι στα μέσα του καλοκαιριού του 2009, ξαναφόρεσα το επισκευασμένο καλό κιβώτιο Αλκουάτι-Μπάτσι.

Read Full Post »

The market was blooming. The number of windsurfing makes available increased rapidly and so did the corresponding importers. My favorite importer was John Cambas (Archipelagos) starting with SORDELLI boards and then adding TORNADO, DART & COBRA.

So Sordelli became my second board, while my brother bought another one and got involved more deeply to the sport, renewing constantly his equipment and starting to participate in regattas. At that time most boards were around 3.90m in length with a volume of more than 200 liters and the shape of small sailing boats. They were huge & heavy, 2-3 times the weight of a modern board. There were no foot straps and staying on board was not always easy. Finetuning demanded the construction of a small-usually wooden (Hawaian) daggerboard and a storm sail for above force 6 conditions.

The storm sail shown below that has NO battens at all, was custom made by Tassos Boudouris (the Olympic games sailing medallist) and the spot is Schinias, with South wind. Photos are taken by my friend Armando Moustakis  in 1979.

Surf+Ski magazine

In 1981 Andonis Liberis started his bimonthly first magazine, offering to the Greek public an absolute publication on the gliding sports, with illustrations equal to the best international magazines, and the majority of the photos shot by himself. Going through the pages of S+S you can actually review the history of the sport and although it is a pity S+S is no longer published,  it is understandable; unbelievably long-soaked hours, for a Greek niche readers group, totally suicidal parameters for a publisher.Surf+Ski magazine 5.83 F.cover

The surfer on the cover wearing the sexy tanga is Philippos Adamidis, a dear friend still going like hell, once Greek national speed record holder!

Below, Philip again featuring in the centerfold of S+S  No 2/1986

I added to the gallery a nice picture of that era, Liberis in his 2CV rushing to the beach to get material for the next S+S issue.

Read Full Post »

In April 1979, my uncle showed me a parcelled Mistral board and told me: Try this, find out how it works and come to show me.
At that time there were no windsurfing schools, none of my friends had tried this new sport, so I bought a roof rack for the family car (mine was the Fiat X1/9 – no way to become a windsurfing carrier) and started going to the Voula beach trying to master it. It took me some time but as soon as I started sailing it, I never stopped, not even to show my uncle how to surf.my 1st board

Read Full Post »

OK, I have NOT met them, but that does not make them less gorgeous… The reason babes I know personally do not appear here, is that they do not wish so. Recently I decided to include fictional characters as well.

I got some negative response  for including BABES in my blog. I have to tell you that unfortunately – or hopefully (you can make your choice), my statistics show that it is one of the most viewed topics. I also have to admit that excluding nudes,  it becomes more difficult to choose a babe for posting !

Anastasia Skukhtorova

RIHANNA_see through dress

Rianne Ten Haken

ornella muti

 

 

Linda Evangelista

 

 

REEF babe

Sharon_Stone - Basic

brigitte-bardot

babe

pamela-anderson/light make-up

angelina_jolie

joanna_krupa

adriana lima

EVI !

megan_fox for PsoFa

 

 

Read Full Post »

Having had My Fiat 128 prepared in 1974 by Trivellato, in 1977 that I bought the X1/9, I transplanted the applicable fast bits.

Έχοντας βελτιώσει στον Trivellato το Φίατ μου 128 το 1974, όταν αγόρασα το 1977 το Χ1/9, μεταμόσχευσα σ’αυτό ότι βελτιωτικό ανταλλακτικό ταίριαζε. Σε μιά κρίση οικολογικής ανησυχίας ανικατέστησα τα 42άρια Βέμπερ με 40άρια, απο την ORVECA του φίλου Γιώργου Χατζηδάκη. Επίσης  μετά από προτροπή του πρόωρα χαμένου φίλου μας Γιάννη Λιανουδάκη, ο Στέλιος Παναγιωτάρας ΝSracing, μου κατασκεύασε ένα πλήρες σύστημα εξάτμισης, βασισμένο στο σχεδιο πολλαπλής της SERRA, που είχα φέρει από την Αμερική. Τα στοιχεία της μηχανής δε χρειάζονται μετάφραση γιά όσους ασχολούνται…

The engine produces around 135 bhp @ 7000 rpm
1580cc 86.4mm bore x 68mm stroke (Alquati crankshaft)
10.5:1 CR, 38 – 34mm slim stem/7mm valves (Lancia Fulvia HF),
Speedwell VA58 valve springs
Alquati 42-82-82-42 cam with 10.6mm lift (profile A – 16/1)
2 x 40 Weber DCNF carburetors with 33mm diffusers
Serra design-4 into 1 headers, custom remake+one-off silencer system by Stelios Panagiotaras (Popay)X19 Serra headers,full alloy pulleysVOURTSISbluepprinting Χ19>

Unfortunately, some years ago my dear friend and mechanic Panos Mavidis died so I renewed my old relationship with D.Vourtsis, an excellent mechanic who had taken by storm the Zastava Yugo Greek championship with Nicolas Peratinos as driver.
He blueprinted my engine, ending much healthier and strong.
At the following photo you can see some details like the Alquati labeled – Bacci made – extra gearbox tail, housing the 5th gear. I remind, that the 1.3L X1/9 was never produced with a 5speed gearbox. What makes things more interesting, is the fact that this conversion was originally used on my Fiat 128 even earlier. An other detail you may spot if you have a trained eye, is the rear Addco anti-sway bar, attached to the chassis in a Vourtsian highly effective way. Details about these topics will follow soon.

Δυστυχώς, πρίν μερικά χρόνια χάσαμε τον αγαπημένο φίλο και μηχανικό τον Πάνο τον Μαβίδη κι έτσι ανανέωσα την παλιά μου σχέση με τον Διονύση Βούρστη, έναν εξαιρετικό μηχανικό και βελτιωτή, που στο πρωτάθλημα των Ζάσταβα Γιούγκο τους είχε πάρει τα σώβρακα στην κυριολεξία, με οδηγό τον φίλο Νικόλα Περατινό. Ο Διονύσης ξανάδεσε απ’την αρχή το μοτέρ μου, κάνοντάς το πολύ πιό δυνατό. Στη φωτο που ακολουθεί μπορείτε να δείτε κάποιες λεπτομέρειες όπως το τελικό έξτρα κομμάτι του κιβωτίου με την 5η ταχύτητα – κίτ του Alquati, αλλά κατασκευασμένο από τον Bacci. Θυμίζω πως το 1.3  Χ1/9 δεν  εξοπλίστηκε ποτέ με 5άρι κιβώτιο από την Φίατ. Αυτό που κάνει ακόμα πιό ενδιαφέρον αυτό το κίτ, είναι το γεγονός πως αρχικά το τοποθετήσαμε στο Φιατ μου 128 ακόμα νωρίτερα.. Μιά άλλη λεπτομέρεια που μπορείτε να παρατηρήσετε αν έχετε εξασκημένο μάτι, είναι η πίσω ζανφόρ της ADDCO προσαρμοσμένη στο σασί όχι όπως λένε οι Αμερικάνοι, αλλά με τρόπο πολύ πιό αποτελεσματικο αλα Βούρτσης. Πληροφορίες γι’αυτούς τους τομείς θα γράψω προσεχώς.

motore max stradalle at VOURTSIS service

Read Full Post »

I have been greatly impressed by Guy Moerenhout, the dedicated Abarth restorer and ex-racer. At the relative page of his site: http://www.abarth-gmr.be/new/remake.php#, you can enjoy the X 1/9 Prototipo REMAKE with Polyester body kit, while you can admire the original racers and replicas on sale.Fiat 131 Abarth rally1

Read Full Post »

Anyone wishing to find for his X1/9 wheels similar in design (but smaller in size) to the ones used on the Prototypo Abarth, check this:IMAGE041
Still operating and flourishing is Elio Nori tyre shop in Italy, introduced to me by Angelino Lepri back in the ’70’s. They can supply as it appears long ago discontinued wheels like the Campagnolo cross and the modular Dallara wheels!Campagnolo crossDallara modular

APRIL 2010
I just found an other Italian firm producing historic type wheels and even sells them trough e-bay. It is the NTMWHEELS

Μόλις ανακάλυψα άλλη μία Ιταλική εταιρία κατασκεής ζαντών όλων των τύπων: δρόμου, ραλλύ,πίστας και σπόρ εποχής, που μάλιστα πουλάνε και απ’ευθείας μέσω e-bay

Read Full Post »

Older Posts »